Szarość błękitu zmienia się w czerń
na której świecą łzy księżyca
chłodne powietrze kłuje w pierś
to noc to noc krzyczy ulica

Szara szaruga szumi za oknem
Szeleszcząć smutno o szyby
samotne krople płyną smugami
wiatr wieje rzężąc jak gdyby